Am nevoie de o mana care sa ma tina cand merg pe strada pustie....
Am nevoie de o voce care sa nu ma lase sa ascult sunetul adanc al
gandurilor ...
Si totusi nu pot sa mai visez.Nu e bine sa mai fac asta.Ma aduce intr-o stare de fericire pentru ca mai apoi sa ma infunde intr-o gaura fara fund.Mereu am trait cu speranta.Am respirat speranta,am avut speranta in inima,in plamani ,in privire,in tot ce insemna Eu.
Mi-am dat seama ca in momentul in care vrei totul ramai cu nimic.Ramai singura.Si ajunge sa te refugiezi intr-o lume a ta din care nu lasi pe nimeni sa te scoata.Grav!...
Mi-am dat seama ca in ultimul timp am folosit 'preaa des' expresii gen 'nu stiu','habar nu am','ce stiu eu','nu stii nimic' si pana la urma am constatat ca nimeni nu stie nimic si nimeni nu stie ce vrea.
Niciun comentariu:
Trimiteți un comentariu